Dromen in Den Haag: muurgedicht Constantijn Huygens onthuld

Op 28 maart 2015 onthulde de Archipelbuurt zijn achtste muurgedicht: Dromen, van Constantijn Huygens, uitgevoerd in de letter Versa van ontwerper Peter Verheul.

Anja Figee en Ankie Jansen, bewoonster respectievelijk huurster van het pand, knipten de rood-witte linten door die kruiselings over de gehele muur waren gespannen. Grote rode ballonnen vlogen op en trokken de linten op, waardoor het gedicht volledig zichtbaar was.
Aan Ankie en Anja, en aan Joop Bender, muureigenaar, dankt de stichting deze nieuwe gedichtenmuur. En aan de Gemeente Den Haag en Fonds 1818, die het ArchipelpoëZie-project financieel steunen.

Aan de onthulling ging een intensieve zoektocht naar de voor deze muur meest geschikte versie van het gedicht vooraf. Huygens-kenners Ad Leerintveld, conservator moderne handschriften in de Koninklijke Bibliotheek, en Frans Blom, docent en onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam, adviseerden de Stichting ArchipelpoëZie hierbij. Uiteindelijk werd niet gekozen voor de oorspronkelijke versie,

Droomen

Ick denck 's daeghs of ick droomd', ick droom 's nachts of ick saegh:
Waer 't 's nachts soo doncker niet, en niet soo licht by daegh',
'Ksagh qualick uyt den droom van desen droom te komen,
Of mijn droom dencken is, of mijn' gedachten droomen.

maar voor deze moderne schrijfwijze die toch zoveel mogelijk de oorspronkelijke versie benadert:

Dromen

Ik denk overdag alsof ik droomde, ik droom ’s nachts alsof ik zag.
Was het ‘s nachts zo donker niet, en niet zo licht bij dag,
ik zag moeilijk uit de droom van deze droom te komen:
of mijn droom denken is, of mijn gedachten dromen.

Het was een gure dag met heftige windvlagen. Toch waren velen naar de onthulling gekomen. Na de openingswoorden van Ruth van Rossum, voorzitter van ArchipelpoëZie, gaf Frans Blom een boeiend mini-college over Huygens. Vanaf de verbinding van Huygens met Den Haag, voerde Blom de aanwezigen via Huygens’ opvattingen over architectuur en stedenbouw, het decor van de Gouden Eeuw, en nieuwe wetenschappelijke inzichten van die tijd, naar Huygens’ poëzie, zijn gedichten met het thema dromen, en het muurgedicht in het bijzonder. Blom duidde het muurgedicht door te vertellen hoe essentieel zien was voor de zeventiende eeuw. Met zijn droomgedichten wilde Huygens de filosofische vraag “wat is waar” oproepen: is een droom wel een droom, en is de werkelijkheid die we waarnemen en voor waar nemen, wel echt waar? Hij citeerde daarbij nog een ander droomgedicht van Huygens:

Dromen

Twee werre-werelden bewoon ik overhands:
een die ’t volkomen is, een andere bijkans.
’s Daags vind ik mij in de een, ’s nacht dunk ik mij in de ander.
In arbeid en in ernst gelijken ze malkander.
Dit scheelt het: deze zie ’k, die droom ik dat ik zie.
Of is deez’ mogelijk zo wel een droom als die?

Vervolgens liet Peter Verheul, ontwerper van de Versa, de aanwezigen kennismaken met de bijzondere wereld van de typografie. Hij plaatste zichzelf en zijn letter in de Haagse School van letterontwerp. Deze stroming begon met Gerrit Noordzij, die in 1960 ging doceren aan de KABK, en bracht vele beroemde ontwerpers en letters voort. De Versa wordt getypeerd als “menselijk” en “springerig”. Verheul legde met beeldmateriaal uit hoe de letter in elkaar zit en wees op het onopvallende golven, de asymmetrie, en de “klompjes”. De Versa is een bekende letter, al zijn we ons dat niet bewust: het is de letter van de Rijksoverheid. De hele Versa-familie van letters bestaat uit 30.000 karakter die, in een periode van vijftien jaar tijd, stuk voor stuk werden ontworpen.

Tot slot een bijdrage van het Haagse Dichtersgilde. Frederike Kossmann, het jongste lid van het Gilde, won in 2013 de Haagse Scholenslam en bereikte vervolgens de finale van het Nederlands Kampioenschap Poetryslam. Zij is regelmatig te gast op literaire podia en festivals. Geïnspireerd door Dromen schreef ze ter gelegenheid van de onthulling een eigen gedicht met de prachtige titel Slaapverdronken:

Slaapverdronken

Alsof de nacht me, de adem benemend met een kussen, bij zich probeert te
houden
Op de achtergrond
lijkt de dag zomaar zonder mij begonnen

Er drijft een stem in de lucht
gedachten lopen achter de tijd aan
vechten naar de oppervlakte

Het antwoord zakt terug de rust in
vingers tasten
dachten te weten
Bleken
verdronken in de slaap
in de slaap verdronken

Na de feitelijke onthulling, waarbij rood witte linten en rode ballonnen wild opvlogen in de stormwind, was het tijd voor de borrel. De Exotenhof en het Vlaamsch Broodhuys sponsorden de onthulling door smakelijke versnaperingen aan te bieden. De gasten genoten, ondanks de kou, nog geruime tijd van het gedicht en van elkaars gezelschap.

Muurgedicht Ivo van Strijtem onthuld in Archipelbuurt Den Haag

Op zaterdag 25 oktober onthulde Stichting ArchipelpoëZie haar zevende muurgedicht. Het korte gedicht Regen van Ivo van Strijtem prijkt nu op de zijmuur van Riouwstraat 48. Het gedicht is uitgevoerd in de letter Collis van typograaf Christoph Noordzij.

“Poëzie, patat en prosecco” was het thema van de onthulling. De vele gasten genoten van een afwisselend programma. Frederik Fernhout, samen met Theo Osse eigenaar van de muur, heette iedereen welkom.

Ruth van Rossum, voorzitter van Stichting ArchipelpoëZie, dankte de Gemeente Den Haag en Fonds 1818 voor de financiële ondersteuning en hun “raad en daad”. De muureigenaren kozen het nieuwe muurgedicht uit de bundel De Liefde, jazeker van de Vlaamse dichter, vertaler, docent Engels en bloemlezer Ivo van Strijtem. Annebel Schipper en Wimar Grossouw, de vaste ontwerpers van het muurgedichtenproject, kozen voor de letter Collis vanwege het lichte en ronde karakter.

Axel J. Buyse, Algemeen Afgevaardigde van de Vlaamse Regering in Nederland en vroeger redacteur Buitenland van De Standaard, roemde Van Strijtem als een dichter die met zijn poëzie de zinnelijkheid viert. De verkiezing van het gedicht streelt ons ego, zei hij. Met enthousiasme sprak Buyse over de vele verbindingen tussen België en Nederland. En is het niet zo, dat juist ook kleine verschillen de interesse in elkaar kruiden? Buyse beleeft zijn tweede termijn als diplomaat in Nederland. Hij woonde in het verleden vijf jaar in de Archipelbuurt en bewaart daaraan goede herinneringen.

Tijd voor de onthulling. Van Rossum vroeg de gasten om gezamenlijk de weergoden, die in Van Strijtem’s gedicht zo’n belangrijke rol spelen, aan te roepen. De aanwezigen telden af van 10 tot 0.
En toen sneeuwde het – net als in de laatste regel van het muurgedicht…

Stichting ArchipelpoëZie start in 2015 een educatieproject. Dit in samenwerking met Harry Zevenbergen en Diann van Faassen van het Haagse Dichtersgilde. Zij ontwikkelen met de muurgedichten lessen voor zowel primair als voortgezet onderwijs. De lessen worden komend jaar aangeboden op een aantal scholen. Leerlingen gaan, met de muurgedichten als basis, zelf dichten en voordragen, en gaan poëzie verbinden met andere kunstvormen zoals muziek of beeldende kunst. Als aftrap van deze nieuwe loot aan de stam van ArchipelpoëZie droeg de vijftienjarige Sanne Bartfai, winnares van de Haagse Scholenslam 2014, het nieuwe muurgedicht voor. Vervolgens presenteerde ze het gedicht Letter voor Letter dat zij speciaal voor deze onthulling maakte.

Letter voor Letter

Lerend hoe het leven gaat
Een wereld vol woorden
die we niet begrijpen

Maar leren kennen als
we de bladzijde omslaan
Sprekend met monden
vol nieuwe woorden

Verspreiden de kennis die is opgedaan
Hunkerend naar nieuwe avonturen
En verlangen naar leren in het verhaal op te gaan

Sanne Bartfai

Saxofoonkwartet Basta met solist Daan van Koppen speelde vóór en na de onthullingsceremonie jazzy muziek uit de periode 1900 – 1920. En Bram Ladage zorgde voor verse frites. De aanwezigen waren enthousiast over het muurgedicht en het gevarieerde programma. En zeker ook over het feestelijke samenzijn van zoveel verschillende mensen, waardoor de onthulling tot nieuwe ontmoetingen en verbindingen leidde.

De Stichting is ondertussen alweer bezig met de voorbereidingen voor een aantal nieuwe muurgedichten in 2015.

 

Muurgedicht Derek Walcott onthuld in Archipelbuurt

Vrijdagmiddag 21 maart 2014 is het zesde muurgedicht in de Haagse Archipelbuurt onthuld. Het is vanaf nu in volle glorie te zien op de zijmuur van het Rijksmonument Javastraat 4. Het gedicht heet Midsummer, Tobago en werd geschreven door de Caraïbische dichter Derek Walcott. Walcott ontving in 1992 de Nobelprijs voor Literatuur en woont op Saint Lucia. De muur is zachtgeel en het zomerse gedicht sluit daar perfect bij aan.

Voor elke gedichtenmuur kiest de Stichting ArchipelpoëZie een andere letter van een ontwerper die afstudeerde aan de Haagse Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Dit zesde muurgedicht is uitgevoerd in de nieuwe letter Diamant, ontworpen door Joost Dekker. Dekker werkte aan de letter tijdens een periode in Antwerpen; de goede kijker ziet naast elegante ronde, ook ‘facet-achtige’ scherpere vormen.

De onthulling werd opgeluisterd door Zijne Excellentie de High Commissioner for Saint Lucia in The United Kingdom, dr. Ernest Hilaire; door Zijne Excellentie de Gevolmachtigde Minister van Sint Maarten, de heer Mathias S. Voges; door Marc Prins, directeur van Stadsdeel Centrum van de Gemeente Den Haag; door Michiel van Kempen, bijzonder hoogleraar Nederlands Caraïbische Letteren; door Ida Does, maakster van de documentaire Poetry is an Island: Derek Walcott; en door Joost Dekker, typograaf en ontwerper van de Diamant.

Elijah Nicholas & friends
Foto: Herman Schartman
Foto: Herman Schartman
Z.E. Dr. Ernest Hilaire (l) en Z.E. Mathias S. Voges
Foto: Herman Schartman
Foto: Herman Schartman
Foto: Richard Hilbrandie
Foto: Herman Schartman

’s Ochtends regende het nog onophoudelijk, maar naarmate het tijdstip van de onthulling naderde trokken regen en bewolking meer weg en verscheen de zon, zodat de vele gasten na de onthulling de muur in stralend licht konden aanschouwen.

Het feestelijke programma begon om 16.30 uur. Alle genodigden hadden zich verzameld op de besloten binnenplaats van communicatiebureau Smidswater, tegenover het muurgedicht.

Ruth van Rossum, voorzitter van Stichting ArchipelpoëZie, sprak een warm welkom uit aan alle gasten. Zij citeerde uit Walcotts beroemde gedicht Omeros: ‘The worst crime is to leave a man’s hands empty. Men are born makers.’ Deze prachtige regels over het wezen van de mens vond zij van toepassing op de dichter, op de wens te creëren, op vakmanschap, en ook op het ArchipelpoëZieproject. Als prelude op de onthulling droeg ze een Nederlandse vertaling (van de hand van Peter Verstegen) van het muurgedicht voor.
Michiel van Kempen, de volgende spreker, vertelde hoe hij enige jaren geleden Walcott van Schiphol ophaalde toen deze in Nederland de eerste Cola Debrot-lezing zou houden. Walcott keek opgetogen naar de koeien die in de weilanden stonden. Walcott, zei Van Kempen, heeft het vermogen om onbevangen als een kind naar de dingen te kijken – en om wat hij dan ziet in prachtige taal weer te geven.
Ida Does, die daarna sprak, beaamde dat ten volle. Ze gaf aan hoe bijzonder het was om hem voor haar documentaire te mogen volgen, spreken en filmen. Walcott geeft nauwelijks interviews en is niet via moderne elektronische wegen te benaderen, omdat hij vooral wil schrijven. De filmmaakster vertelde hoe diep Walcott, de wereldburger, altijd verbonden is gebleven met zijn geboorte-eiland Saint Lucia.
Joost Dekker, typograaf en ontwerper, dankte de Stichting dat zijn nog niet eens officieel uitgebrachte letter werd gekozen voor deze zesde gedichtenmuur.
Tenslotte vertelde de High Commisioner for Saint Lucia in The United Kingdom, dr. Ernest Hilaire, hoe Walcott met zijn taal als geen ander de Caraïbische sfeer weet op te roepen. Maar Walcott is ook één van de grootste levende dichters ter wereld – want wie zou het kunnen bedenken en aandurven om een eigen Homeros te schrijven vanuit het perspectief van onder andere Caraïbische vissers?

De aanwezigen liepen naar de gedichtenmuur. Daar onthulden de excellenties Hilaire en Voges het gedicht. Zij lieten een grote schildering van de vlag van Saint Lucia (een markant blauw, geel en zwart patroon) zakken, waardoor het gedicht in zijn geheel zichtbaar werd.

Nadat iedereen de prachtige muur en het mooie gedicht op zich in had laten werken, ging de feestvreugde door op de binnenplaats van Smidswater. De stevige kou werd ruimschoots gecompenseerd: door de zonneschijn op het gedicht; door de warme Caraïbische muziek van Elijah, die voor en na de onthulling speelden; door de heerlijke warme quiches die delicatessenwinkel Gransjean de gasten aanbood; en door de vrolijke en hartelijke sfeer van het samenzijn van alle gasten. Precies zoals de Stichting het beoogt, was ook deze onthulling weer een moment voor ontmoeting en verbinding van omwonenden, buurtgenoten, stadgenoten, en cultuurliefhebbers.

Dit jaar wil de Stichting ArchipelpoëZie nog drie muurgedichten aanbrengen.

De Stichting ArchipelpoëZie dankt de volgende personen en/of instanties voor hun bijdragen aan de onthulling:
– Joost Dekker (letterontwerp zesde gedichtenmuur);
– De Ontwerpvloot (ontwerpers project ArchipelpoëZie);
– Delicatessenwinkel Gransjean, Bankastraat 12 (warme versnaperingen);
– Herman Schartman (fotografie);
– Jos Boer (communicatiebureau Smidswater);
– Vestia (eigenaar van Javastraat 4).
En vooral ook de Gemeente Den Haag en Fonds 1818, die met hun financiële bijdragen dit muurgedichtenproject mogelijk maken.

De video toont (versneld) het aanbrengen van het muurgedicht.

Vijfde gedichtenmuur ArchipelpoëZie muzikaal onthuld

Sommige mensen keken verrast op: de fanfare die zich verzamelde op het Nassauplein zette al spelend koers naar Burgemeester Patijnlaan 1928. Hier, bij het gedicht Zomer XVIII van K.L. Poll, begon zaterdag 7 september de feestelijke muzikale wandeling langs de nu al vijf muurgedichten van de Archipel/Willemsparkbuurt. Vanaf “Poll” wandelden de gasten van de Stichting ArchipelpoëZie achter Show- en Drumfanfare Duindorp aan naar het vrolijke This Is Just To Say van William Carlos Williams, te zien op de hoek van Bankastraat en Laan Copes van Cattenburch. Over de Laan Copes vervolgde de bonte stoet zijn weg naar de kop van de Surinamestraat. Hier bracht de fanfare een swingende serenade aan het muurgedicht van Hans Andreus. En verder ging het, naar het einde van de Surinamestraat, om met de heerlijke muziek stil te staan bij het gedicht van Rutger Kopland. Allen stortten zich in het verkeer van de Javastraat en trokken via de Frederikstraat naar de Mallemolen, om te eindigen bij hofje Het Javalaantje. Hier werd het nieuwste muurgedicht onthuld: De Nachtegalen van J.C. Bloem. Cees Duine, voorzitter van de Stichting Mr. J.C. Bloem Poëzieprijs, en Arnout Offers, voorzitter van de wijkvereniging Archipel/Willemsparkbuurt, onthulden de poëziemuur. Het gedicht is uitgevoerd in de letter DTL Dorian van typograaf Elmo van Slingerland. In het donker wordt het prachtig uitgelicht door de lantaarnpaal vóór het hofje. De feestelijkheden eindigden met een vrolijke borrel voor gasten en omwonenden, met verrukkelijke hapjes van de restaurateurs van de Mallemolen. De Stichting zal de komende maanden de volgende gedichtenmuren gaan voorbereiden. Ondertussen kunt u alvast genieten van deze poëtische wandelroute!

De onthulling werd mede mogelijk gemaakt door de gezamenlijke horeca-ondernemers van de Mallemolen:

hier
kleinewitte
mochi
olijf
WP_001132
mallemeid

De drank werd verzorgd door:

gransjean

Weer twee nieuwe muurgedichten in Archipelbuurt

Afgelopen vrijdag 5 juli presenteerde de Stichting ArchipelpoëZie twee nieuwe muurgedichten. Op de hoek van de Bankastraat en de Laan Copes van Cattenburch verscheen het vrolijke gedicht This Is Just To Say van de Amerikaanse dichter William Carlos Williams. Honderd meter verder, op de zijmuur van Burgemeester Patijnlaan 1928, prijkt voortaan het ingetogen Zomer XVIII van K.L. Poll.

De Stichting ArchipelpoëZie wil de Archipelbuurt en daarmee Den Haag verfraaien door op blinde muren poëzie te tonen. Gedichten van Rutger Kopland en Hans Andreus verschenen al eerder aan de beide uiteinden van de Surinamestraat.

Elk muurgedicht wordt uitgevoerd in een ander lettertype van een bekend Nederlands typograaf. De vier nu gerealiseerde gedichtenmuren tonen letters van Gerrit Noordzij (de Ruse), Gerard Daniëls (DTL Caspari), Lucas de Groot (TheMix) en Studio Underware (Dolly). Zo ontstaat naarmate het project vordert een niet alleen bloemlezing van (en wandelroute langs) inspirerende poëzie, maar ook van vooraanstaand letterontwerp.

De onthulling van de twee nieuwe muurgedichten begon bij het gedicht van Williams, op de muur van Hotel Mozaic. Gudrun Will, Canadees schrijver en vertaler, gaf een korte toelichting op de dichter en het gedicht. Corina Waaijer, met Bart Dura eigenaar van het hotel, trok vervolgens met haar dochter op de arm de feestelijke rode strik los waarmee het gedicht was omwikkeld.

IMG_3771      IMG_3776

IMG_3779

Vervolgens wandelden alle aanwezigen de 100 meter naar de muur met het gedicht van Poll. Ruth van Rossum, voorzitter van de stichting, liet zien hoe het aanbrengen van de muurgedichten in z’n werk gaat. Jacques Buiteman van notariskantoor Codex Legal, huurder van het pand, vertelde hoe hij tot de keuze voor juist dit gedicht was gekomen. En Aldien Poll, de oudste dochter van de dichter, sprak bevlogen over de maatschappijvisie en levenshouding van haar vader, en over zijn relatie met de natuur. Aldien en Jacques trokken ook hier een rode strik los, met waarderend applaus van de vele gasten.

IMG_3791  IMG_3793

Op de grote verscholen binnenplaats achter Burgemeester Patijnlaan 1928 vierden betrokkenen, genodigden, buren en passanten met elkaar de twee nieuwe gedichten. Het zonnige weer en de verfrissingen en versnaperingen van Gransjean droegen bij aan de ontspannen en enthousiaste sfeer. Zo werd het, precies zoals de stichting met de onthullingen beoogt, een echt buurtfeest, waar bekenden en onbekenden met elkaar in contact komen.

IMG_3797  IMG_3798

In september onthult de stichting haar vijfde muurgedicht. Het zal verschijnen op het Javalaantje, dat mooie verstopte hofje achter de Frederikstraat en Mallemolen.

Onthulling tweede muur groot succes

Vandaag, 13 april, onthulde stadsdeeldirecteur Marc Prins de tweede gedichtenmuur van de Stichting ArchipelpoëZie. Het betreft het gedicht Je bent zo (anders dan ik) van Hans Andreus. Het gedicht is aangebracht op de hoek van de Laan Copes van Cattenburch en de Surinamestraat.
Het werd een bijzonder feestelijke bijeenkomst, met veel belangstelling van buurtgenoten, straatgenoten, poëzieliefhebbers, passanten en bij het project betrokkenen. Er waren korte toespraken van Ruth van Rossum, voorzitter van de Stichting ArchipelpoëZie, Iris Poelert-Lutz die met haar man Jan de muur ter beschikking stelde, en Marc Prins.

Marc en Iris knipten het lint door van een witte ballon, waarna het vanaf de dakrand aangebrachte doek viel en het gedicht zichtbaar werd. De toeschouwers applaudiseerden en bewonderden onder het genot van een drankje het gedicht.

Na een grauwe ochtend brak de zon rond het middaguur stralend door, zodat de feestelijkheden in de namiddag op de straat vóór de muur konden plaatsvinden. Zo werd het een waar buurtfeest waar ook voorbijgangers zich bij aansloten.

Met dit poëzieproject wil de stichting niet alleen een bloemlezing van mooie poëzie realiseren, maar ook een bloemlezing van vooraanstaand Nederlands letterontwerp. Een fraaie letter is een kunstwerk op zich, vindt de stichting. Dit tweede gedicht is uitgevoerd in de schreefloze DTL Caspari, ontworpen door Gerard Daniëls. Hij begon nog tijdens zijn studie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag met het ontwerpen van de letter. De Ontwerpvloot bedacht met de DTL Caspari en het gedicht van Andreus het ontwerp voor het muurgedicht.

De eerste muur is te bewonderen aan de andere kant van de Surinamestraat, op de hoek met de Javastraat. Hier is een prachtig gedicht te lezen van Rutger Kopland, uitgevoerd in de letter Ruse van Gerrit Noordzij.

De stichting streeft ernaar dit jaar nog drie muurgedichten te realiseren. Met dit tweede gedicht is er alvast een goed begin van de beoogde poëzie-wandelroute door de Archipel/Willemsparkbuurt.
Rode draad voor de muurgedichten is ‘De Verwondering’: de stichting wil graag dat de gedichten een moment van rust en ruimte bieden – een adempauze, korte reflectie, een vraag, of een nieuw gezichtspunt, zodat de passant verblijd, verrast of geraakt zijn weg vervolgt.

foto-10
20130413-1
20130313-2
foto-12

Nieuwe gedichten gezocht

Gezocht: gedichten voor de volgende ArchipelPoëZie-muren

We willen binnenkort nog enkele andere muren verfraaien met goede en mooie poëzie. Graag roepen we daarom buurtgenoten op om suggesties te doen voor geschikte gedichten.

 

Waar moet het gedicht aan voldoen?

  • De gedichten moeten poëtische kwaliteit hebben en aanspreken.
  • Voor de volgende muren kunt U zowel Nederlandse als Engelstalige gedichten indienen.
  • De rode draad in het project is “De Verwondering”. We willen graag dat de gedichten, in onze drukke stad en in de drukke levens die iedereen leidt, een moment van verstilling, van rust en ruimte bieden. Een adempauze, korte reflectie, een vraag, of een nieuw gezichtspunt, zodat de passant als het ware even nieuwe lucht ademt en verblijd, verrast of geraakt zijn weg vervolgt. Het gedicht moet in deze rode draad passen.
  • We kiezen voor gedichten die in principe te begrijpen zijn. Dat is overigens niet hetzelfde als simpel: het gedicht mag uitnodigen tot nadenken en herlezen. Hermetische gedichten zijn niet geschikt.
  • De vorm van de gedichten is vrij. De gedichten hoeven geen eindrijm te hebben.
  • Uit de aard der zaak zullen lange gedichten minder geschikt zijn. Het gedicht moet op een muur passen en een passant moet het kunnen lezen zonder al te lang te hoeven stilstaan.
  • We plaatsen bij voorkeur complete gedichten en niet één strofe of passage uit een gedicht.

Hoe gaan we te werk?

Aangedragen suggesties worden door de Stichting ArchipelPoëzie beoordeeld en bij geschiktheid op een groslijst gezet. Voor de keuze voor een specifieke muur maken we een shortlist. De uiteindelijke keuze wordt gemaakt door de Stichting in nauwe samenspraak met de muureigenaar, die een belangrijke stem heeft in de keuze.

Als uw inzending wordt gekozen laten we u dat natuurlijk weten.

Over de uiteindelijke keuze gaan we niet in discussie met inzenders.

 

Hoe insturen?

U kunt het gedicht

  • in de bus doen bij de Stichting: p/a Oostduinlaan 87, 2596 JJ Den Haag,
  • aanreiken in de Haagse Boekerij, Frederikstraat 24,
  • mailen naar Ruth van Rossum, info (apestaartje) archipelpoezie.nl.

Graag mét bronvermelding (schrijver, naam en jaartal van de uitgave, uitgever). Vermeldt u alstublieft ook waar we u kunnen bereiken.

De eerste muur!

Op 31 maart 2012 werd het eerste muurgedicht in de Archipelbuurt feestelijk onthuld. Het gaat om de blinde muur van het Hofje van Schuddegeest in de Surinamestraat. De muur is eigendom van de Woningvereniging van 1854. Op deze muur is een prachtig gedicht van Rutger Kopland verschenen, in een stijlvol ontwerp van De Ontwerpvloot met een fraaie letter van Gerrit Noordzij. Wethouder mevrouw De Jong heeft de opening verricht. Met deze onthulling is het ArchipelpoëZie-project officieel gestart. Na deze eerste muur wil de Stichting ArchipelpoëZie op korte termijn nog enkele muurgedichten realiseren.